January 2011
1 post
Elbet bir zaman yaşlanacak olan bizim kuşağın bir gün çocukluğuna inildiğinde görülecek ki, halk otobüslerinde arkalara yeterince ilerleyememiş, kaptanı ve o lüzumsuz, iğrenç muavinini asla memnun edememiş olmaları, ellerinden gelenin asla yetmeyeceği, hep yetersiz kalacakları düşüncesi yakalarını bırakmamıştır.
“Kaptan, orta kapıyı açar ve belki bir gün beni sevebilir misin?”