Boys Don’t Cry 1979’da çıkmış, Real Men Don’t Eat Quiche 1982’de. Sanıyorum bir dönem, fakat paket halinde, fazla alınganlık göstermiş bütün amcalar. Tamam Hilmi, gitmemi istemiyorsan bir daha da asla ölsem gitmiyorum bir yere, peki. Bunu demeyecektim, -yanlış anlaşılmalara çok müsait bir ortamda şakasının yapılmasını istediğim bir konu değil bu aslında- çünkü Vietnam Savaşı vardı 1975’e kadar süren. Tamam Hilmi bir daha ölsem gitmiyorum bir yere saçmalığına gelene kadar çok çok saçma şeyler gelmiş.
“In true, Real Man fashion, thousands of live trees were sacrificed in order to make this book.
Real Men, after all, couldn’t possibly take anything seriously that was written on recycled paper.”
Okul kütüphanesindeki en yeni keşfimdir.
